nl
Lees meer

Burgerhulpverlener Sven Baars: ‘Hulpdiensten blij met eerste inzet burgerhulpverleners’

20 January 2017 | Burgerhulpverleners

Ben je burgerhulpverlener voor Stan The CPR Network, dan kun je als gewone burger op een normale dag plotseling, van het ene op het andere moment middenin een reanimatie zitten. Dat is heftig, zeker als het slachtoffer het ondanks alle hartgrondige inzet niet redt. Sven Baars maakte het mee. Hij vertelt zijn verhaal aan Stan.

Reanimatie oproep

Het was een rustige middag en ik genoot van het zonnetje. Plotseling een SMS op mijn mobiel: REANIMATIE OPROEP 13.49 uur. Ik twijfelde geen moment, reageerde snel met ‘ja’ en ging er heen Het was bij het plaatselijke zwembad. Een man werd uit de stoomcabine gehaald en was niet meer aanspreekbaar. Het personeel begon gelijk met reanimeren en belde 112.

Beademing

Ik was de eerste en achteraf ook de enige burgerhulpverlener die op het voorval af kwam. De inmiddels aangesloten AED gaf voortdurend aan: ‘geen schok geadviseerd’. Daarom bood ik de reanimerende zwembadmedewerkers hulp. Degene die aan het reanimeren was gaf aan dat ik de beademing het beste over kon nemen. De zwembadmedewerkers waren blij met deze extra hulp.

First responders

Terwijl ik het reanimeren overnam, klonken de sirenes al in de verte. Het waren de first responders van de brandweer. Zij namen het na de vierde massagesessie van mij over. Een van de first responders vroeg mij om naar buiten te gaan om de andere hulpdiensten te ontvangen. Dankzij mijn herkenbare hesje kon ik de ambulanceverpleegkundigen snel naar de plaats des onheils sturen. Snel arriveerden er twee politieauto’s en een tweede ambulance.

Buurtbewoners

Intussen waren er veel buurtbewoners komen kijken wat er aan de hand was. Ik kon hen niks vertellen. Wel kon ik een moeder geruststellen die in paniek kwam aanrennen. Zij had in de supermarkt gehoord dat het om een kind zou gaan. Dat was niet het geval en dat heb ik haar verteld.

Overleden

Even later kwam de brandweer weer naar buiten. Ik kreeg te horen dat ik weer naar binnen mocht. Daar hoorde ik van de ambulancemedewerkers dat het slachtoffer helaas was overleden. Ik kreeg een kop koffie aangeboden en slachtofferhulp. Hoewel de reanimatie niet heeft mogen baten, kreeg ik de complimenten van alle hulpdiensten.

Professionele hulpverleners

De professionele hulpverleners vertelden dat ze erg blij zijn met burgerhulpverleners die de eerste inzet kunnen verrichten. De professionals zien dat wij burgerhulpverleners ontzettend ons best doen en vaak binnen de cruciale tijd de eerste massages kunnen geven.

Ervaringen

Ik lees altijd graag de ervaringen van andere burgerhulpverleners. Hier haal ik steun uit bij het verwerken van een reanimatie, zeker als die niet slaagt. Dan lees je dat je echt niet de enige burgerhulpverlener bent die zich hard maakt voor andere mensen!