nl
Lees meer

Dorothé Jansen over hartstilstand echtgenoot Dik: ‘Plotseling zei hij ‘huuuuu’ en zag ik hem wegvallen’

20 January 2017 | Burgerhulpverleners

De 67-jarige Dik Jansen uit Dinxperlo zat met zijn echtgenote Dorothé lekker ontspannen televisie te kijken, toen hij van het ene op het andere moment een hartstilstand kreeg. Zij alarmeerde gelijk 112 en snelde vervolgens naar overbuurman Hans ter Beek, die een diploma reanimeren heeft. Het is aan het snelle en doortastende ingrijpen van echtgenote en buurman te danken dat Jansen nog leeft. Mevrouw Jansen deelt haar ervaring.

Alarmcentrale

Plotseling hoorde ik Dik ‘huuuuu’ zeggen en zag ik hem wegvallen. Ik probeerde hem nog bij kennis te brengen door hem een paar tikjes in zijn gezicht te geven, maar daarop reageerde hij helemaal niet meer. Daarop belde ik direct 112. De alarmcentrale stuurde meteen brandweer en ambulance en alarmeerde de burgerhulpverleners via Stan The CPR Network.

Snel reanimeren

Na het bellen van 112 rende ik naar buurman Hans ter Beek. Samen tilden wij Dik uit zijn stoel, legden hem op de grond en begonnen samen met reanimeren. De centralist van 112 bleef aan de lijn en gaf ons instructies bij het reanimeren. Heel snel – binnen enkele minuten – arriveerde de brandweer. De brandweermannen namen de reanimatie over en gaven Dik minstens twee schokken. Na ongeveer een kwartier kwam de ziekenauto. De ambulanceverpleegkundigen reanimeerden Dik met hartmassageapparaat de LUCAS en schokten hem drie tot vier keer. Daarna werd hij overgebracht naar het ziekenhuis.

Veel burgerhulpverleners

Toen de brandweer was begonnen met reanimeren, kreeg ik pas in de gaten hoe veel burgerhulpverleners er hadden gereageerd op het alarm via The CPR Network. Er waren mensen met en zonder AED, voor mijn gevoel stonden er wel twintig auto’s in de straat. De alarmering van burgerhulpverleners werkt dus ontzettend goed. Een van de burgerhulpverleners was Manon Freriks, verpleegkundige van Sensire thuiszorg. Zij maakte later deel uit van het zorgteam dat Dik kwam verzorgen, onder meer douchen, wassen en aankleden. Manon zei het heel fijn te vinden om eens iemand te zien die een hartstilstand overleefd heeft.

Niks herinneren

Dik kan zich nu helemaal niks meer van het hele voorval herinneren. Hij weet niet meer dat hij vier dagen in het Rijnstaete Ziekenhuis in Arnhem lag, waar hij is gedotterd en een stent kreeg. En ook van de week daarna, toen hij in het Slingeland Ziekenhuis in Doetinchem verbleef, weet hij helemaal niks meer. Pas een week na zijn thuiskomst kwam hij weer een beetje bij zijn positieven.

Blij dat hij leeft

Dik ondervindt nog altijd behoorlijke gevolgen van zijn hartstilstand. Zo is zijn kortetermijngeheugen aangetast. Ook lichamelijk is hij ook nog lang niet weer de oude. Hij is snel vermoeid en gevoelig voor drukte in zijn omgeving. Maar hij kan er inmiddels weer zelfstandig op de scootmobiel op uit voor een ritje in de omgeving. Wij hopen dat hij met het verstrijken van de tijd verder herstelt. Soms vraagt hij zich vertwijfeld af waarom hem dit is overkomen. Maar vooral zijn wij heel blij dat hij dit heeft overleefd.