nl
Lees meer

Burgerhulpverlener Robby den Uil redt leven van vrouw: ‘Voor ik het wist, rende ik op slippers naar de reanimatie’

20 January 2017 | Burgerhulpverleners

Tijd om na te denken was er niet. Zelfs schoenen aantrekken kostte te veel tijd. En dus rende de pas 20-jarige Robby den Uil op die vooravond in augustus op slippers door zijn woonplaats Briele naar zijn eerste reanimatie. Hij was er binnen een paar minuten en reanimeerde het slachtoffer tot de brandweer arriveerde. De vrouw overleefde haar hartstilstand. Robby vertelt zijn verhaal aan Stan.

Alarm-sms

Die bewuste vooravond was ik net thuis van mijn werk, toen hij een alarm-sms kreeg via The CPR Network. Ik bedacht me niet, maar begon gelijk te rennen. Ik vergat in de haast zelfs op de sms te reageren. Want elke seconde telt.

Burgerhulpverlener

Enkele maanden eerder meldde ik mij aan als burgerhulpverlener. Een van de burgerhulpverleners van mijn EHBO-vereniging riep iedereen op om zich aan te melden en daaraan gaf ik graag gehoor. Ik vind dat iedereen dat zou moeten doen. Want je kunt het leven van andere mensen redden, wat wil je nog meer?

Paniek

Het slachtoffer bleek zich een kleine halve kilometer verderop in een flatgebouw te bevinden. Ik was er als eerste. Het eerste wat ik zag, was de echtgenoot van het slachtoffer. Hij was volledig in paniek en stond letterlijk met zijn handen in het haar. Toen wist ik onmiddellijk dat ik de regie moest nemen. In de verte hoorde ik de sirenes van de hulpdiensten al aankomen en dus stuurde ik de man naar de ingang van het flatgebouw om de hulpverleners snel naar de juiste plaats te leiden.

Bloedcirculatie

Het bleek achteraf de juiste beslissing. Want ik was de enige burgerhulpverlener die op het voorval af kwam. Ik had geen AED meegenomen en leverde een flinke inspanning tot ik werd afgelost door de brandweerlieden met defibrillator. Haar hartslag kreeg ik niet weer op gang, maar met mijn inspanning hield ik wel de bloedcirculatie gaande.

Bloemetje

Lange tijd wist ik niet of de vrouw het had overleefd. Maar ongeveer een maand na de hulpverlening zocht de zoon van het slachtoffer via de politie contact. Dat vond ik goed en daarop kwam hij langs om als dank een boeketje bloemen te brengen. Daarbij vertelde hij dat zijn moeder nog wel revalideerde, maar het naar omstandigheden goed maakte. Vooraf wilde ik de uitkomst niet weten, omdat ik vind dat je een knop moet omschakelen. Toch was het een opluchting om te horen dat ze het had overleefd, dat gaf me een heel goed gevoel.

Knop omzetten

Na de revalidatie en het afvoeren van het slachtoffer naar een ziekenhuis, ging ik even in gesprek met politie en brandweer. Ook kreeg ik slachtofferhulp aangeboden, maar dat hoefde niet. Met mensen binnen mijn EHBO-vereniging en mijn moeder kan ik uitstekend klankborden. Het zat een dag of drie in mijn hoofd. Daarna kon ik de knop omzetten.”

Iedereen EHBO

Hulpverlening zit mij in het bloed. Zo ben ik ook lid van het Rode Kruis en volg ik momenteel een opleiding tot medic responder bij Medic Event Support, hulpverlener bij hoge-risico evenementen. Ooit hoop ik een verpleegkundige opleiding te gaan doen. Ik vind dat iedereen EHBO zou moeten kunnen. Want een geslaagde hulpverlening of niet, alleen wanneer je opgeleid en getraind bent weet je achteraf zeker dat je alles hebt gedaan wat je kon.