en
See more

Luc Bakker: ‘Praten helpt gegarandeerd’

20 January 2017

Burgerhulpverlener Luc Bakker uit Putten krijgt uit zijn omgeving regelmatig de vraag, hoe hij na een reanimatie verder gaat met zijn dagelijks leven. Gewoon doorgaan met alledaagse beslommeringen na zo’n ingrijpende gebeurtenis, hoe doe je dat? Voor Luc helpt het om erover te praten. Hij vertelt zijn verhaal aan Stan.

Reanimatiemelding

Natuurlijk doet een reanimatie je iets. Het voorval houdt je bezig na afloop, het laat je bepaald niet koud. Dat kan ik niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Ik bedoel, de paniek die je in een woning soms meemaakt. Het verdriet en de onzekerheid die je voelt. We kunnen het natuurlijk zelf wel bedenken.

Elke seconde telt

Letterlijk elke seconde telt, dat besef je op zo’n moment heel goed. Op het moment dat ik via The CPR Network een reanimatiemelding ontvang, komt er bij mij heel wat adrenaline vrij. Mijn omgeving is op dat moment niet belangrijk meer. Ik stop gelijk met alles waarmee ik op zo’n moment bezig ben. Het winkelwagentje staat verlaten in het gangpad van de supermarkt. Het avondeten komt later wel. En zelfs mijn werk gaat rigoureus aan de kant.

Samenwerken

Als burgerhulpverlener kreeg ik het afgelopen jaar al een aantal oproepen. Sommige reanimaties waren een succes, andere helaas niet. Moet je je eens voorstellen: je krijgt een oproep. Dan ga je meteen snel naar de aangegeven locatie. Daar werk je samen met andere burgerhulpverlener(s). Je reanimeert of assisteert en samen met de ambulancedienst en de politie vecht je hard voor iemands leven. Op het moment dat de patiënt weer hartslag heeft en de ambulance in gaat, weet je dat je met elkaar een mensenleven hebt gered. Voorlopig.

Privacy

Je gaat na de reanimatie in eerste instantie opgelucht weg van de plek. Maar dan komen de vragen: hoe is de patiënt er aan toe? Blijft hij of zij leven? En zo ja, is er blijvende schade. Meestal ga ik na een reanimatie even zitten en praat ik er met iemand over. Ik vertel wat ik heb gezien, wat ik heb gedaan, hoe heb ik het ervaren en of ik er vrede mee heb. Erover praten is voor mij heel belangrijk. Aan de andere kant wil je omgeving soms meer weten dan jij wilt vertellen. Mijn grens daarbij is de privacy van het slachtoffer, dat vind ik een lijn waar mijn omgeving niet overheen mag gaan. Zo weet ik hier volgens mij goed mee om te gaan.’’

Burgerhulpverlener worden

Een oproep aan mensen die willen en kunnen: meld je aan als burgerhulpverlener. Hoe meer burgerhulpverleners er zijn, hoe meer levens er gered kunnen worden met The CPR Network.